بسم الله الرحمن الرحیم، به نام الله مهربان و بخشاینده.
ما بارها در تمام گویش ها در تمام جاهایی که امکان گفتن بوده گفتیم که الله، عموما، حتی آن خدای راستین، آفرینندهی راستین، مهربان و بخشاینده نیست. دلیل اینکه الرحمن یا مهربان نیست و الرحیم یا بخشاینده نیست، خود آن چیزی است که در کره زمین اتفاق میافتد. به دلیل آنکه شما میبینید مثلا در قاره سیاه امروز می گویند نزدیک به ۱۶-۱۷ میلیون انسان در خطر مرگ مطلق در اثر گرسنگی هستند، آنوقت میبینیم مثلا ۸-۹ میلیون انسان سوئدی آنچنان میخورد، کار هم نمیکند و میخورد. بیمار آروق میزند دکتر می آید بالای سرش. سرش درد میکند ۶ تا آمبولانس در خانه اش است. نمیدونم بیمارستان هم میبرنش وسیله هایی را میبیند که آدم در خواب هم نیمبیند. ۸ میلیون، ۹ میلیون، ۱۰ میلیون، نمیدونم هر چند میلیون که سوئدی ها هستند.
آنوقت میبینید در تمام قاره آفریقا یک بی عدالتی وجود دارد و فقری وجود دارد که انسان وقتی نگاه میکند این صفوف فقیر دراز میآیند جلوی دوربین، بچه در بغل مادرش این کله گنده، این گونههای استخوانی آمده بیرون، این لپ ها فرو رفته، یک تکه استخوان، چشمها بی حالت و بی رمق، درشت اما چهار انگشت رفته توی صورت، این شکم به اندازه دقل، این پا از انگشت کوچک پای من باریک تر که روی پا نمیتواند بایستد، نه یکی، نه دوتا، نه صدها، که باور کنید میلیون ها انسان اینگونه است. پس این خدا مهربان نیست برای اینکه اینها هیچکدام نه درخواست پیش از پیش درخواست کرده اند که آقا ما را بیاور به این دنیا، نه برایش نامه ای نوشته اند. نه هیچی. آورده اینجوری هم درست میکند، اگر بخواهیم از دید خدا بگیریمش. اما زرتشت بزرگوار این آموزگار ایرانی با یک جمله حل کرده قضیه را و می گوید به نام خداوند جان و خرد. خدایی که جان را میدهد، خرد را هم در کنارش می گذارد و انسان با آن خرد میتواند جان را سعادتمند کند. و انسان هایی که از فرهنگ و خرد دور مانده اند همواره این گرفتاری ها را داشته اند. اما مهربان و بخشاینده نیست. مهربان نبودنش یکی دلیلش همین. مهربانی هنگامی است که از سوی کسی که شما به او میگویید خدا و آفریننده که همچنان که به مثلا مردم سوئد، مردم انگلستان کفایندگی هایی داده و بی نیازشان کرده خب این ۱۷-۱۸ میلیون و بیشتر، میلیون ها، حالا من بخش آفریقا را میگویم. شما فکر میکنید در آنجایی که به اینصورت نیستند در این قاره ی سیاه از آنهای دیگر وضعشان بهتر است. و آنهایی که مثلا حتی حکومت دارند مثل سودان وضعش بهتر است. در خود مصر وضعش بهتر نیست، در منطقه ی پشت خان الخلیل مصر، در منطقه ی پشت اظهر، در منطقه ی بطنیه قاهره، این شهر ۱۴-۱۵ میلیونی، میلیون ها آدم رو میبینید وضعش از آن آفریقایی بدتر است. دست دخترش را میگیرد و با ۱۰۰ گینه ی مصری، ۵۰۰ گینه ی مصری می فروشد دخترش را. ۵۰۰ گینه ی مصری ۱۰۰ پوند انگلیسی هم نمیشود. پس بنابراین این که میگویند الرحمن و الرحیم به هیچ وجه این رو ندارد و دلیلی ندارد اگر کسی مهربان باشد و پدر خانواده باشد مهربان باشد بعد یک عده را بی رویه مثل سوئد و فرانسه و انگلستان و فرضا بگوییم بخش اروپایی بکند. یک عده را اسلام برایش بیاورد، بدبختش کند مثل ایران و ملت های جهان اسلام یک عده را همینجوری نه اسلام نه بی اسلام، هم بی اسلام هم با اسلام به مصیبت بزرگ قاره آفریقا مبتلا بکند پس این اصلا مهربان نیست این مخلوق. بخشنده نبودنش هم که خیلی روشن است. اگر بخشنده بود که این همه میلیون ها گرسنه در سطح کره زمین ول نبود. این همه خیابان خواب در کوچه بازار کشور ما مثل ایرانی که پر از سرمایه است آن زیرش که نمی آمد دراکولا های اسلامی را سوار گردن ملت ما بکند که ما بچه هایمان در خیابان، اخیرا هم عکس هایی به دست ما رسید که توی گورستان ها هم میخوابند. زنهای تن فروش. این همه معتاد نیازمند، این همه یتیم، این همه گرفتاری در جامعه بوجود نمی آمد. آن هم تازه جوامعی که پولدار هستند. بنابراین به هیچ وجه مهربان و بخشاینده نیست. بخشاینده نیستش هم به همین دلیل نگاه کنید این همه بدبخت و مصیبت زده. اگر او بخشاینده بود که مصیبت زده ای باقی نمیماند.
این راجع به بسم الله الرحمن الرحیم که از همینجا کتاب می رود زیر سؤال. البته نه زیر سؤال، پوچی. و بطلانش یک ضربدر قرمز رویش میخورد.
الحمد لله رب العالمین. سپاس ویژه ی الله رب العالمین. یعنی اینجا الله یک موجود خودخواهی است که فقط باید جلویش هی دولا راست شویم. هیچ نیازی هم بهش ندارد. هیچ. من نمی فهمم چرا به شیره نمیگه حمد لله کن چرا به پلنگ نمیگه حمد لله کن. چرا به زرافه با آن درازی اش نمیگوید حمد لله کن. فقط این آدم، این مخلوق چهارپایی که از راه بعضی از مدارک مغزی می تواند سر دیگری کلاه بگذارد باید بیاید این را الم کند و بیاید زیر این حمد لله بخواهد این ملت های جهان را به نابودی بکشد مثلا این کسی که کارگردان فلک زده هلندی را کشت.
الرحمن الرحیم. مهربان و بخشاینده الرحمن الرحیم که پیرامونش بحث کردیم. مهربان و بخشاینده نیست به هیچ وجه، جهان دارد فریاد میزند، تضادهایی که در جامعه ی بشری دیده میشود دارد فریاد میزند که به هیچ وجه مهربان نیست و به هیچ وجه هم بخشاینده نیست.
مالک یوم الدین. صاحب روز قیامت. از اینجا باجگیری را شروع میکند. روز قیامت برای این است که بشر را از آن بترساند. وادار بکند که این بشر کشیده بشود به، شمشیر بگیرد دستش و به خاطر آن قیامت که دچار شکنجه نشود بیاید در این دنیا خودش را گرفتار شکنجه های دنیوی کند.
ایاک نعبد ما فقط تو را میپرستیم، ببینید اینجا هنوز کتاب آغاز نشده، تمام این گفته ها گفته الله نیست و میگویند که آیه است و از طرف الله آمده. وقتی میگوید ایاک نعبد یعنی من تو را می پرستم پس او نیست که این حرف را میزند. یعنی الله نیست. یه آدمی است آمده نشسته و این حرف را به او میزند. آقا ایاک نعبد. ایاک یعنی تو را. نعبدُ تو را میپرستیم. وقتی میگوید تو را، الله که به منه بشر که نمیگوید تو را میپرستم. یک بشری است که به الله میگوید. پس این حرف، حرف بشر است. یعنی آیه نیست. و هیچ دلیلی هم نیستش که انسان بپرستد. اصلا او نیازی ندارد.
و ایاک نستعین. این ایاک نستعین یک واژه ای است برای ملت های عقب افتاده یعنی از تو یاری میجوییم. استعانه یعنی یاری; همیاری; دستگیری. از تو یاری و دستگیری می خواهیم. ملت های پیشرفته جهان این را به کار نمی برند. می گویند ما باید کار کنیم حقوقمان را بگیریم. در جهان اسلام ایاک نستعین می ایستم تا تو من رو کمک کنی نان بخورم، بچرم، برم، بخوابم، همه این کارها و این یکی از بی مایه ترین چیزهایی است که انسان رو به اصطلاح آن اعتماد به نفسش را شما بگیرید که خودش می تواند این کار را بکند، ففط یک جایی را بگذاری بگویی که آقا از تو یاری میخواهم. من خودم هیچ کارهای نیستم. این در واقع میشود گفت از نظر منطق آفرینش و از نظر به اصطلاح نیروی تحرکی انسانی این واژه دشمن آدمیت است. که ایاک نعبد و ایاک نستعین. خودش مطرح نیست این انسان. در حالی که ملت های پیشرفته ی جهان، وقتی ادیسون آمد و برق را اختراع کرد، هرگز فکر نمیکرد که باید او بهش یاد دهد. نشست و خودش فکر کرد و خودش فرمول کار خودش را پیدا کرد و این کار را کرد. و دیگر بزرگان جهان. اما در جامعه اسلامی ایاک نعبد و ایاک نستعین. یعنی همه چیز را می آورد می چسباند به یک جایی که حالا چرا برای کسی که این حرف ها را میزند می خواهد بگوید که من فرستاده ی این الله هستم حالا من وکیلم. بیاید پیش من. من می خواهم جهان گشایی کنم. و تازه ایاک نعبد و ایاک نستعین این آیه ی الله نیست که گفته باشد. این را یک آدمی دارد به الله میگوید. من تو را عبادت میکنم و از تو یاری میخواهم. اگر سخن الله بود میگفت ایای تعبد و ایای تستعین من را عبادت کنید و از من هم یاری بجویید. میگوید ایاک نعبد، ایاک یعنی تو را. خدا که من را نمی پرستد، من باید خدا را بپرستم. وقتی می گوید ایاک یعنی تو را. تو را میپرستم و از تو هم یاری میخواهم. پس این آیه نیست. زیرا که الله به من بشر نمیگوید تو را میپرستم و از تو یاری می خواهم. وقتی من بشر این را میگویم این آیه نیست. این حرف یک انسان است.
اهدنا الصراط المستقیم. من دارم به یک نفر میگویم آقا من را به راه راست هدایت کن. باز این که حرف من است، حرف الله نیست. ما را به راه راست هدایت کن. باز این حرف یک انسان است. به او میگوید آقا ما را به راه راست هدایت کن.
صراط الذین انعمت علیهم. این خیلی جالب است یعنی این الله را به گونه ای میبیند که دو دسته تشکیل داده یک دسته را خودش دوست دارد که بهشان انعمت علیهم باشد. یعنی نعمت بهشان داده باشد. یعنی خوبشان کرده باشد. غیرالمغضوب علیهم و لاالضالین. غیر آنهایی که تو مورد خشم قرارشان دادی. و نه آنهایی که گمراه هستند. یعنی این الله اتوماتیک پیش از آنکه دهان را باز کند گروه هایی را مورد خشم قرار داده و گروه هایی را گمراه کرده. صراط الذین انعمت علیهم یعنی من را به آن راهی ببر که تو با آنها مهربانی. فورا میگوید این الله دو دسته تشکیل داده یک دسته مهربان و انعمت علیهم هستند، نعمت بهشان دادی و یک دسته هستش که غیر المغضوب علیهم، غیر آنهایی که بهشان خشم کردی. هیچ دلیلی هم ندارد یک دسته ای را بهشان خشم کرده باشد. من را در مسیر آنها قرار نده. در راه غیر المغضوب علیهم ولا الضالین و نه گمراهان که هم آنهایی که مورد غضب هستند و هم آنهایی که گمراهند خود این الله میگوید درست کرده. چه الله بی سرو تهی. بعد هم میگوید که این کتاب الله است. ولی تمام این فاتحه اگر بخواهیم بگوییم از الله آمده، نیست. دانه دانه اش نشان دهنده ی این است که یک آدمی با الله صحبت میکند. هیچ آن چیزی نیست که از الله به آدم آمده باشد. یک آدمی می گوید که من الحمد لله رب العالمین، سپاس میگویم خدای جهانیان را، مهربان و بخشنده که نیست، ایاک نعبد و ایاک نستعین، تو را عبادت می کنیم و از تو یاری می خواهیم، اهدنا الصراط المستقیم، ما را به راه راست هدایت کن، راه آنهایی که بهشان نعمت دادی، نه آن کسانی که بهشان غضبت گرفت و گمراهشان کردی یعنی این ارباب خشمش به
پستها
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر